11 gru 2011

już świta czytam z wypatrujących oczu


jaśnieje
oczekiwanie o różowym zabarwieniu

rozpoznaję znaki wschodu
krzątają się zapobiegliwie
jemiołuszki zięby raniuszki
radosne ptasie tjutju-citirjit
na świt

świta
od tysięcy lat
światło zmywa lęk

przestraja nas
jeden promień
zawiłości rozplata
oczyszcza wnętrze

Gaudete!

0 komentarze:

Prześlij komentarz